مادر گفت: (( بابا رفته سفر))
پسر گفت: (( كي برمي گردد؟))
مامان گفت: ((مي آيد ، زود!))
پسر گفت: ((خب! ما هم برويم سفر پيش بابا))
مامان ، دكمه تلويزيون را فشار داد و چراغ ها را خاموش كرد.
وضعيت: قرمز.
صداي موشك، پيچيد توي آشپزخانه.
بي آنكه چيزي ببيند، فهميد: پسر هم رفته سفر.
براي تنهايي خودش گريه كرد.

13 رجب ديگري از راه رسيد.
 باري ديگر ولادت بزرگ مرد تاريخ را به جشن مي نشينيم
و به شكرانه ي اين روز فرخنده، مقام پدرانمان را گرامي مي داريم
و بر دستان پرتلاششان بوسه مي زنيم.
ياد بزرگ مردان و نازنين پدراني را گرامي مي داريم كه
 به خاطر دفاع از مملكت ، دين و آيين خود رهسپار جبهه هاي جنگ شدند
 و جان خود را در طبق اخلاص نهادند و با شجاعت جلوي دشمن سينه سپر كردند
و «رِضَاً بِه رِضاك» گويان ، شربت شهادت را نوشيدند.

دست پدراني را مي بوسيم كه پس از سالها هنوز درد و رنج جبهه را در جسم و جان، روح و روان خود دارند.
پدراني كه مي بينند خانوادشان هر روز از ديدن رنج آنها غمگين مي شوند  ولي همچنان قدردان نعمت وجودش هستند.

و دست مادراني را مي بوسيم كه پدرانه دست نوازش بر سر فرزندان خود مي كشند
 و هم مادري خود را به اثبات رسانيده اند و هم وظيفه ي پدري را به جاي آورده اند.

پدران و مادران سرزمين ايران بدانيد كه ما فرزندان ايران هر لحظه و هر جا قدردان شما هستيم و دستان پر مهر شما را مي بوسيم.
ولادت حضرت علي عليه السلام و روز پدر مبارك باد.