حضرت علی فرمود:زن همانند گُل است.
یکی بامدادان به فصل بهار
جوانی به باغی فتادش گذار
به شاخی،گلی دید خوش رنگ و بو
که از جان و دل گشت مشتاق او
گلویش بیفشرد و کردش جدا
ز گلهای دیگر به جور و جفا
چو آن گل جدا شد ز شاخ درخت
بیفتاد در دست آن تیره بخت
بکرد از طریق تحسر نگاه
به یاران و از دل برآورد آه
بگفتا که ای خواهران عزیز
برای شما هست این روز نیز
گذلرید آرایش خود کنار
بگیرید در زیر برگی قرار
نمایید خود را از این دم نهان
که مانید ایمن ز غارتگران
******
اگر گل در پَسِ برگها مخفی نشود،
اگر گل مراقبت باغبان را نپذیرد،واگر گل بر بیگانگان جلوه گری کند،به غارت خواهد رفت.
گل،ظرافت ها،لطافت ها و جلوه گری های خود را باید برای یک قهرمان نگه دارد.
او امانتدار لطافت ها و ظرافت هاست و آنگاه است که می تواند با این خود نگه داریها یک قهرمان را به آستان خود بکشاند و در دست یک قهرمان قرار گیرد نه در زیر پای غارتگران!
زن،گل است و یک گل دانا و پاک هرگز نمی پسندد چهره و موی و اندام خود را در اختیار نگاه های هوس آلود قرار دهد؛در پَسِ برگهای حجاب و حیا می ماند و حیثیت خود را پاسبانی می کند.
غنچه تا در پرده است از دست گلچین ایمن است
گر صیانت از جفا خواهی حیا می بایدت