وقتی عزمت را جزم کردی و با اشتیاق قصد سفر مکه را کردی می فهمی که چه با شکوه و تکان دهنده است.لحظه شماری می کنی تا دیدار دوست فرا رسد،اینک زمان حرکت است.از خود بی خود و دگرگون شده ای.به هیچ چیز نمی اندیشی جز او و هیچ راهی را نمی پیمایی جز راهی که به حضور او منتهی گردد.منتظر پایان راهی.پایان،فریبنده و زیباست چرا که پایان،نقطه ی شروع دیگری است.پایان این راه نیز تو را به سر منزل مقصود می رساند،شهر پیامبر شهر رسول الله،مکانی که سالها مشتاق زیارتش بوده ای و برای رسیدن به آن روز شماری کرده ای.چند روز از زیباترین و با شکوه ترین لحظات زندگی را در مدینه و مکه با پیامبر و زهرا و ائمه ی طاهرین به سر می بری.اینجا مدینه است.شهری که بقیع را در خود دارد،شهری که میعادگاه دلهای بیناست.می گردی تا در بین قبور متبرک ماندگار،تربت پاک زهرا را بیابی.بقیع را نگاه می کنی،اینجا سرزمین امامان مظلوم است.قبور متبرک بهترین  یاران پیامبر و شگفت که این عزیزان در زادگاه خود غریبند.آن سو را نگاه می کنی،چشمت به گنبد خضرامی افتد،از صدق دل با بی قراری و اشتیاق می گویی،یا محمد...یا محمد... شکوهی عظیم وجودت را در بر می گیرد.وچه غم انگیز است که در اینجا نیز زنان نمی توانند به بخشی عظیم از حرم نبوی بروند و در آتش این اشتیاق می سوزند و دم بر نمی آوردند.مهم این است که به زیارت نبی اکرم مشرف شده ای و تربت پاک رسول الله را زیارت کرده ای،پس جای نگرانی نیست که به دیدار و زیارت بعضی از قسمتهای  حرم موفق نشوی،در این مکان اگر با چشم بصیرت بنگری همه جا متبرک است.حتی خاک بیرون از حرم،چرا که گوشه گوشه ی آنجای پای پیامبر و امامان را یادآور می شود.ملاحظه می کنی،که در هر گوشه ی شهر عشق است و پیام و هر جایگاهش نقش خون است و قیام.پس از همه ذره ها و لحظه ها استفاده کن.و چه زود باید شهر نبی را ترک کرد.چه زیباست دل بستن وچه مشکل است دل کندن و همه علائق شکل گرفته را رها کردن.دلت را خوش کن که عازم مکه ای و این حرکت با مُحرم شدن از وعده گاه الهی آغاز می گردد.دیدار کعبه دگرگونت می کند.متحول شده ای.به طواف خانه می روی و حجر را در این طواف در بر میگیری.هفت دور تکرار طواف می کنی.در پشت مقام ابراهیم نماز طواف می خانی و همگام با هاجر به سعی صفا و مروه می روی.در گوشه ایاز این سفر در مشعر و منی و عرفات که خود دنیای عظیمی است روبرو می شوی.به هر حال سفر پر محتواست و با شکوه.هر جا را که ببینی و به هر کجا که پای گذاری خاطره ای از پیامبر و خاندان مقدس او خواهی یافت و این چه سعادتی است ارزشمند ولی زود گذر که باید قدر لحظه لحظه ی آن را بدانی.